KOMENTARZ

Jezus przypomina nam w tej Ewangelii, że najważniejszym przykazaniem jest miłość – miłość do Boga i do drugiego człowieka. Nie wystarczy znać przykazania, umieć je wymienić czy mówić o wierze. Prawdziwa wiara wyraża się przede wszystkim w codziennym życiu, w naszych wyborach, słowach i czynach.
Miłować Boga całym sercem, duszą i umysłem oznacza stawiać Go na pierwszym miejscu, ufać Mu, szukać Jego woli i powierzać Mu zarówno radości, jak i trudności. Nie oznacza to jednak, że mamy kochać Boga kosztem innych ludzi. Przeciwnie – miłość do Boga powinna prowadzić nas do miłości bliźniego.
Jezus mówi: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. To wezwanie, które realizujemy w prostych, codziennych sytuacjach: przez życzliwe słowo, cierpliwość, przebaczenie, pomoc potrzebującym i umiejętność dostrzeżenia człowieka, który czuje się samotny lub odrzucony. Czasem miłość oznacza wielki gest, ale częściej wyraża się w drobnych czynach, których nikt poza Bogiem nie zauważa.
Nie zawsze jest łatwo kochać, zwłaszcza tych, którzy nas zranili, nie zgadzają się z nami lub okazują nam niechęć. Dlatego potrzebujemy modlitwy i Bożej łaski, aby nasze serca stawały się coraz bardziej podobne do Serca Jezusa.
Dzisiejsza Ewangelia stawia nam ważne pytanie: czy nasza miłość do Boga znajduje odzwierciedlenie w tym, jak traktujemy drugiego człowieka? Możemy codziennie uczestniczyć w Eucharystii, modlić się i znać wiele religijnych prawd, ale jeśli zabraknie nam miłości, nasza wiara nie będzie wydawała owoców.
Prośmy więc Boga, aby uczył nas kochać prawdziwie – całym sercem, bezinteresownie i cierpliwie. Niech miłość do Niego będzie źródłem naszej miłości do bliźnich, a każdy dzień okazją do wypełniania najważniejszego przykazania, które Jezus pozostawił nam jako drogę do świętości.