4 października, w niedzielę, odbyło się uroczyste nabożeństwo różańcowe z procesją do pięciu ołtarzy.

Nabożeństwu przewodniczył ksiądz proboszcz Tadeusz Weber wraz z księdzem Henrykiem Krzoskiem. W procesji różańcowej licznie uczestniczyli członkowie Asysty Parafialnej, Żywego Różańca oraz wierni naszej parafii, którzy wspólnie zgromadzili się na modlitwie.

Podczas nabożeństwa rozważane były tajemnice chwalebne Różańca Świętego, które prowadziły uczestników przez najważniejsze wydarzenia wiary. W pierwszej tajemnicy – Zmartwychwstaniu Pana Jezusa – przypomniana została prawda o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią oraz o nadziei płynącej z pustego grobu. Rozważanie ukazywało Zmartwychwstałego Jezusa, który przychodzi do człowieka również w chwilach lęku i zwątpienia, przynosząc pokój i umocnienie.

W tajemnicy Wniebowstąpienia Pana Jezusa uczestnicy zatrzymali się nad spotkaniami Zmartwychwstałego z uczniami, których Jezus umacniał w wierze i przygotowywał do głoszenia Ewangelii. Wpatrywanie się w niebo stało się przypomnieniem o chrześcijańskiej nadziei oraz oczekiwaniu na powtórne przyjście Chrystusa.

Trzecia tajemnica – Zesłanie Ducha Świętego – przypomniała o przemieniającej mocy Bożego Ducha. Apostołowie, którzy wcześniej byli pełni lęku, otrzymali odwagę do głoszenia Ewangelii. Rozważanie prowadziło do modlitwy o działanie Ducha Świętego w życiu wierzących, rodzinach, parafii i całym świecie: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze tej ziemi”.

W tajemnicy Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny ukazana została Maryja jako pierwsza spośród wierzących, która została wzięta do chwały nieba. Jej życie pełne wiary, pokory i zawierzenia Bogu stało się znakiem niezawodnej nadziei. Maryja, Matka wszystkich wierzących, wskazuje drogę prowadzącą do nieba.

Ostatnia tajemnica – Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi – ukazała Maryję jako Królową i Matkę, która nieustannie otacza swoje dzieci troską i opieką. W rozważaniu wybrzmiała prośba, aby prowadziła ludzi przez życie, była ich opiekunką w godzinie śmierci i pomogła im osiągnąć życie wieczne.

Przechodząc od ołtarza do ołtarza, uczestnicy powierzali Matce Bożej swoje rodziny, parafię, bliskich oraz wszystkie osobiste intencje i troski. Procesja była wyrazem wiary, jedności i zawierzenia Maryi – Matce i Królowej Różańca Świętego.

Był to czas wspólnej modlitwy, skupienia i duchowego zatrzymania. Rozważane tajemnice przypomniały, że Różaniec prowadzi przez całe misterium zbawienia – od zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią, przez Jego chwałę i działanie Ducha Świętego, aż po Maryję wyniesioną do nieba i ukoronowaną na Królową.

Niech modlitwa różańcowa, którą wspólnie zanoszą wierni, przynosi sercom pokój, umocnienie i nadzieję, a Maryja – Królowa Różańca Świętego – niech nieustannie prowadzi wszystkich do swojego Syna.