W niedzielę, 30 sierpnia 2026 roku, w naszej parafii pw. Matki Boskiej Zwycięskiej została odprawiona Msza Święta dziękczynna za trzy lata posługi duszpasterskiej ks. Radosława Krycha. Eucharystia była szczególnym czasem wdzięczności Panu Bogu za jego obecność, zaangażowanie i wszelkie dobro, które w ciągu minionych trzech lat stało się udziałem naszej wspólnoty. Mszy Świętej przewodniczył ks. prałat Tadeusz Weber, proboszcz naszej parafii, który na początku Eucharystii podkreślił, że dzisiejsza Liturgia Słowa przypomina nam o konieczności podążania za Chrystusem także wtedy, gdy droga jest trudna i wymaga ofiary, wyrzeczenia oraz dźwigania krzyża. Ks. prałat Tadeusz Weber sprawował Mszę Świętą dziękczynno-błagalną w intencji ks. Radosława, dziękując Bogu za jego trzyletnią posługę w naszej parafii oraz prosząc o Boże błogosławieństwo na nowym etapie kapłańskiej drogi. Ks. prałat z wdzięcznością wspominał trzy lata obecności ks. Radosława w parafii. Podkreślił jego gorliwość, talenty i zaangażowanie duszpasterskie. Wśród owoców jego pracy wymienił m.in. troskę o ministrantów i służbę liturgiczną, prowadzenie chóru parafialnego oraz koła biblijnego, a także dobre relacje z dziećmi, młodzieżą i poszczególnymi grupami parafialnymi. Po Komunii świętej, przyszedł czas na oficjalne podziękowania. Ks. prałat z wdzięcznością wspominał trzy lata obecności ks. Radosława w parafii. Podkreślił jego gorliwość, talenty i zaangażowanie duszpasterskie. Wśród owoców jego pracy wymienił m.in. troskę o ministrantów i służbę liturgiczną, prowadzenie chóru parafialnego oraz koła biblijnego, a także dobre relacje z dziećmi, młodzieżą i poszczególnymi grupami parafialnymi. Przedstawiciele wspólnot podkreślali, że ks. Radosław pozostanie w pamięci jako kapłan pełen empatii, ciepła, energii, uśmiechu i głębokiej wiary. Szczególne słowa wdzięczności skierowano za jego pracę z dziećmi i młodzieżą, troskę o ministrantów, lektorów, chór oraz koło biblijne, a także za obecność podczas pielgrzymek i innych wydarzeń parafialnych. W sposób szczególny wybrzmiało podziękowanie za kapłańską obecność – za sprawowane Eucharystie, głoszone słowo Boże, posługę w konfesjonale, wspólne pielgrzymowanie, spotkania i codzienną troskę o parafian. Nie zabrakło również podziękowania od chóru parafialnego, który wyraził wdzięczność za wieloletnie prowadzenie, przygotowywanie prób, poszukiwanie nowego repertuaru, rozmowy, duchowe wsparcie i wiarę w możliwości całego zespołu oraz każdego z jego członków. Wzruszające słowa skierował na koniec do parafian sam ks. Radosław. Dziękując za minione trzy lata, podkreślił, że jego odejście jest konsekwencją słów dzisiejszej Ewangelii – iść za Jezusem i przyjmować drogę, którą wyznacza Kościół. „Idę za Jezusem tam, gdzie posyła mnie Kościół”. Ks. Radosław z wdzięcznością wspominał współpracę z ks. prałatem Tadeuszem Weberem, ks. Henrykiem Krzoskiem, siostrami zakonnymi, pracownikami parafii oraz wszystkimi wspólnotami. Szczególne podziękowania skierował do Asysty, Różańca, Margaretek, ministrantów, Grupy Biblijnej, chóru i wszystkich grup działających przy parafii. Z właściwym sobie poczuciem humoru wspominał także działalność Grupy Biblijnej i chóru. Przyznał, że choć udało się przeczytać wspólnie Ewangelię według św. Marka, rozpoczęcie Dziejów Apostolskich nie będzie już dane mu kontynuować w dotychczasowej formie. Wyraził jednak nadzieję, że będzie mógł jeszcze odwiedzać naszą parafię, szczególnie przy okazji pielgrzymki na Jasną Górę. Po słowach podziękowania od ks. Radosława, w kościele rozległy się gromkie i długie brawa. Były one spontanicznym wyrazem wdzięczności całej wspólnoty za trzy lata jego kapłańskiej posługi, obecności, życzliwości i zaangażowania. Na zakończenie ks. Radosław poprosił parafian przede wszystkim o modlitwę, aby dobrze wypełnił zadanie, które Pan Bóg i Kościół przed nim stawiają. Po słowach podziękowania dla ks. Radosława w kościele rozległy się gromkie i długie brawa. Były one spontanicznym wyrazem wdzięczności całej wspólnoty za trzy lata jego kapłańskiej posługi, obecności, życzliwości i zaangażowania. Cała Eucharystia była przepełniona wdzięcznością, wzruszeniem i świadomością, że kończy się ważny etap wspólnej historii. Trzy lata minęły bardzo szybko, ale pozostawiły po sobie wiele dobra i pięknych owoców. Na zakończenie ks. prałat Tadeusz Weber udzielił wszystkim Bożego błogosławieństwa, prosząc, abyśmy również w codzienności potrafili podejmować trud dźwigania krzyża i z ufnością podążali za Chrystusem.